زندگی نامه محمد جواد ظریف + عکس


141-51

 

0,,18582837_302,00
عکس یادگاری سران پس از توافق هسته ای ۲۳\۴\۹۴


محمدجواد ظریف در تاریخ ۱۷ دی ماه سال ۱۳۳۸، در یــک خــانواده مــذهبی ســنتی و نسبتاً ثروتمند در تهران متولد شد. پدر وی از تاجران امور نساجی بود. وی تحصـیلات ابتـدایی و متوسـطه خـود را از سال ۱۳۴۵ تا ۱۳۵۵ در دبسـتان و دبیرسـتان علـوی تهران گذراند ولی پیش از پایـان تحصـیلات دبیرسـتانی و بـه دلیـل شـرایط سیاسـی و امنیتـی در سال ۱۳۵۵ با ویزای دانشجویی بـرای ادامـه تحصــیل به ایالات‌متحده عزیمــت کــرد و از سال ۱۳۵۵ تا ۱۳۵۶ در کالج مقدماتی درو در ایالت سانفرانسیسکو در حال تحصیل بود.

در خــلال دوران دانشجویی، ظریف از فعــالان و مسؤولین انجمن اسـلامی دانشـجویان در امریکـا و کانـادا، دبیر تبلیغات از سال ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۱، رابط شورا از سال ۱۳۶۲ تا ۱۳۶۴ و دبیر تشکیلات انجمن اسلامی دانشجویاناز سال ۱۳۶۴ تا ۱۳۶۵ بود.

 

راهیابی به وزارت امورخارجه

 

ا

زمانی که ظریف آزمون‌های جامع دکترایش را در سال ۱۳۶۴ در دنور گذراند، اداره مهاجرت ایالات‌متحده، ویزای او را باطل کرد. پس از این اتفاق وی به نیویورک رفته و در نمایندگی ایران مشغول به کار شد. وی طی سه سال بعد و از راه دور، تحصیلاتش را تکمیل کرد. در طول این مدت ظریف توانایی‌های خود را برای دولت ایران ثابت کرد و این‌چنین با حضور او در وزارت خارجه موافقت شد.

دیپلماتی که سربازی‏اش را در سازمان ملل گذارندzarif

محمد جواد ظریف که پیش از دوران دانشگاه برای ادامه تحصیل به امریكا سفر كرده بود از ۲۲ سالگی و در سال ۱۹۸۲ به نمایندگی ایران در سازمان ملل رفت و سربازی اش را به عنوان كارمند محلی دفتر نمایندگی ایران در سازمان ملل گذراند.

وی در سال ۱۹۸۸ همزمان با دریافت مدرك دكترای حقوق بین‌الملل به تهران فراخوانده شد و با کناره‌گیری محمد جواد لاریجانی  از معاونت بین‌الملل وزارت امور خارجه، مشاور وزیر در امور بین‌الملل شد و یك سال بعد به نیویورك بازگشت تا معاون نمایندگی ایران در سازمان ملل شود. او در آخرین دور وزارت علی اکبر ولایتی به معاونت بین‌الملل وزارت امور خارجه رفت و ۱۰ سال این معاونت را بر عهده داشت. او سپس دوباره به نیویورك بازگشت و این بار ظریف نماینده و سفیر ایران در سازمان ملل بود.

بازگشت به ایران

ظریف تا مدتی پس از انتخاب محمود احمدی‌نژاد به عنوان رییس‌جمهور نیز در سمت نمایندگی ایران در سازمان ملل باقی بود. وی پس از عزل از این سمت به تهران بازگشت. وی در مردادماه سال ۸۶ از سوی منوچهر متکی، وزیر امور خارجه وقت، به سمت دستيار ارشد وزیر منصوب شد و تا زمان معرفی به عنوان وزیر خارجه در دانشکده روابط بین‌الملل وزارت خارجه مشغول کار بوده است؛ اما مهم‌ترین فعالیت محمدجواد ظریف که او را به دکتر حسن روحانی نزدیک می‌کند نقشی است که در مذاکرات هسته‌ای سال‌های ۸۲ تا ۸۴ ایفا کرد. ظریف در این مدت عملاً در کنار سیروس ناصری، ریاست تیم مذاکره کننده را بر عهده داشت. او از نظر سیاسی گرایش به حزب خاصی ندارد و مستقل است.

ظریف درباره دیپلمات شدنش چنین می‌گوید: من هم به صورت کاملاً اتفاقی و هم به دلیل تصمیم اداره مهاجرت، دیپلمات شدم. پس از گذشت پنج سال از گفته محمدجواد ظریف که دیگر قصد انجام کارهای دیپلماتیک را ندارد، در روز ۱۳ مرداد ۱۳۹۲، دکتر روحانی، وی را به عنوان وزیر امور خارجه برای گرفتن رأی اعتماد به مجلس معرفی کرد. ظریف دارای ۲ فرزند است که هر دو متأهل بوده و در ایران به کار مشغولند.

 

دشمن قابل احترام!
محمدجواد ظریف، از مشهورترین دیپلمات‌های برجسته ایران به شمار می‌آید که سفیر و نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل متحد از ۱۴ مرداد سال ۱۳۸۱ تا ۵ تیر سال ۱۳۸۶ بود. وی دارای لیسانس و فوق‌لیسانس روابط بین‌الملل از دانشگاه ایالتی سان‌فرانسیسکو و دکترای حقوق و روابط بین‌الملل از دانشگاه دنور است. وی از سال‌های ۱۳۸۶ تا ۱۳۸۹ دستیار ارشد وزیر وقت وزارت امور خارجه و در سال ۱۳۹۰ معاون بین‌الملل دانشگاه آزاد اسلامی بوده است.
به نظر می‌رسد رساترین و بهترین تعبیر درباره محمدجواد ظریف، تعبیری است که هنری کیسینجر، مشاور امنیت ملی سابق ایالات‌متحده آمریکا درباره وی داشته است. کیسینجر یک جلد از کتابی که چندی پیش نوشته است را به ظریف هدیه داده و در صفحه نخست آن نوشته است: تقدیم به دشمن قابل احترام، ظریف.

0,,18582837_302,00

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>